Έτσι ονομάστηκε η εκστρατεία που πραγματοποίησαν πολλοί μυθικοί ήρωες, για να κλέψουν το χρυσόμαλλο δέρας που βρισκόταν στη μυθική χώρα της Κολχίδας. Στην εκστρατεία αυτή έλαβαν μέρος οι περισσότεροι από τους αρχαίους ήρωες της εποχής, με αρχηγό τους τον Ιάσονα.

15011a JasonTitle 300x219 - Αργοναυτική εκστρατείαΑνάμεσα τους υπήρχαν ο Ηρακλής, οι Διόσκουροι Κάστορας και Πολυδεύκης, ο Πηλέας και ο Τελαμώνας, ο Αμφιάραος, ο Λαέρτης ο πατέρας του Οδυσσέα, ο Ορφέας και ο Μελέαγρος, ο Θησέας και ο Νέστορας, η Αταλάντη και ο Οϊλέας ο πατέρας του Αίαντα του Λοκρού και άλλοι ακόμα. Όλοι αυτοί ονομάστηκαν Αργοναύτες, ενώ το πλοίο με το οποίο πήγαν στην Κολχίδα λεγόταν Αργώ, και από αυτό πήρε το όνομα της η εκστρατεία.
Το πλοίο αυτό, ένα γερό και γρήγορο σκαρί είχε πενήντα κουπιά και τόφτιαξε ο Αργος, ο γιος του Φρίξου και της Χαλκιόπης με τη βοήθεια της Αθηνάς. Η αφορμή της εκστρατείας ήταν η απαίτηση του Πελία, που είχε αρπάξει το θρόνο της Ιωλκού από τον Αίσονα, τον πατέρα του Ιάσονα, να του φέρει ο τελευταίος το χρυσόμαλλο δέρας, για να αποδείξει ότι είναι ικανός και άξιος για το θρόνο.

Με κυβερνήτη ένα ικανότατο καπετάνιο, τον Τίφυ, οι Αργοναύτες ξεκίνησαν από την Ιωλκό, αφού πρώτα ζήτησαν τη βοήθεια του Απόλλωνα, στον οποίο πρόσφεραν θυσίες. Τράβηξαν για τη Λήμνο, όπου σταμάτησαν και η βασίλισσα του τόπου Υψιπύλη τους δέχτηκε με τιμές. Μετά, σταμάτησαν στην Κύζικο, μια πόλη στα νότια του Ελλησπόντου όπου κατοικούσε ο λαός των Δολιόνων που τους δέχτηκε καλά. Αφού έμειναν εκεί λίγες μέρες, έφυγαν, αλλά μια τρικυμία και αντίθετοι άνεμοι τους ξανάφερε στο Κύζικο, όπου οι Δολίονες, επειδή ήταν νύχτα τους πέρασαν για πειρατές.
Έγινε μια σκληρή μάχη και ο Ιάσονας σκότωσε το βασιλιά τους.
Μετά από κει είχαν να αντιμετωπίσουν τις Συμπληγάδες πέτρες, δύο τεράστιους βράχους που ανοιγόκλειναν τόσο γρήγορα, που ήταν δύσκολο να περάσει πλοίο ανάμεσα τους.
Τους συμβούλεψε τότε η θεά Θέτιδα, να αφήσουν πρώτα ένα περιστέρι να πετάξει μέσα από τους βράχους κι αν αυτό τα κατάφερνε να περάσει, να προσπαθήσουν τότε και αυτοί.
Πράγματι το περιστέρι πέρασε και μόνο η ουρά του κόπηκε ελάχιστα.
Τότε η φτερωτή αργώ όρμησε μπροστά και μόνο η πρύμνη έπαθε κάποια μικρή ζημιά. Από τότε οι Συμπληγάδες δεν ξανάκλεισαν ποτέ, γιατί κάποια προφητεία έλεγε πως αν κάποιο πλοίο περνούσε ανάμεσα τους, δεν θα έκλειναν ξανά.
Το τελευταίο εμπόδιο ήταν οι Αρπυϊες , φοβερά πουλιά με μπρούτζινα φτερά.
Στο νησί Αρετία, που ήταν αφιερωμένο στο θεό Αρη, οι Αργοναύτες συνάντησαν αυτά τα πουλιά, αλλά χτυπώντας δυνατά τα όπλα τους πάνω στις ασπίδες, κατάφεραν να τα διώξουν. Έτσι στο τέλος έφτασαν στην Αία, την πρωτεύουσα της Κολχίδας.
Εκεί, ο βασιλιάς Αιήτης, τους δέχτηκε καλά, αλλά μόλις ο Ιάσονας του ζήτησε να τους δώσει το χρυσόμαλλο δέρας, απάντησε πως αυτό θα γινόταν μόνο αν ο Ιάσονας κατάφερνε να ζέψει στ’ αλέτρι δύο άγριους ταύρους, που έβγαζαν φωτιές από τα ρουθούνια τους και αφού όργωνε μια χέρσα έκταση, έσπερνε εκεί δόντια δράκου, απ’ όπου θα ξεπετάγονταν γίγαντες οπλισμένοι. Μέσα σε μια ώρα ο Ιάσονας θα ‘πρεπε να τους σκοτώσει.
Ο ήρωας καθόταν απελπισμένος, χωρίς να ξέρει τι να κάνει, όταν η βασιλοπούλα Μήδεια που είχε αγαπήσει τον Ιάσονα και ήξερε μαγικές τέχνες από τη θεία της Κίρκη προσφέρθηκε να τον βοηθήσει.
Του έδωσε λοιπόν μαγικά φίλτρα με τα οποία θα αντιμετώπιζε τους ταύρους και τον συμβούλεψε όταν φυτρώσουν οι γίγαντες, να ρίξει μια πέτρα ανάμεσα τους και οι γίγαντες θα σκοτώνονταν μεταξύ τους. Πραγματικά έτσι έγινε, αλλά ο Αιήτης και πάλι δεν ήθελε να τους δώσει το χρυσόμαλλο δέρας. Έτσι η Μήδεια αποφάσισε να το κλέψει κρυφά από τον πατέρα της.
Αυτό το δέρας ο Αιήτης το είχε αφιερώσει σε ένα ναό του Αρη, που βρισκόταν μέσα σε ιερό άλσος κι απ’ έξω για να το φυλάει φρουρός ήταν ένας δράκοντας.

Πήγε λοιπόν η Μήδεια νύχτα με τον Ιάσονα, αποκοίμισε το δράκο με τις μαγικές της τέχνες και αφού ο Ιάσονας άρπαξε το χρυσόμαλλο δέρας τράβηξαν γρήγορα κατά την Αργώ για να σαλπάρουν, παίρνοντας μαζί τους και το μικρό αδελφό της Μήδειας, Αψυρτο.
Ο Αιήτης τους κυνήγησε και θα τους προλάβαινε, αλλά ξανά η Μήδεια με ένα τέχνασμα της τους έσωσε.
Ένα φοβερό τέχνασμα όμως, γιατί πήρε τον μικρό της αδελφό, τον κομμάτιασε και πετούσε στη θάλασσα ένα-ένα τα κομμάτια του.Ο Αιήτης σταματούσε κάθε τόσο για να μαζέψει τα μέλη του δύστυχου γιου του, η Αργώ ξεμάκραινε μέχρι που ο Αιήτης εγκατέλειψε την καταδίωξη.
Όμως οι θεοί θύμωσαν για τη φοβερή πράξη της Μήδειας και τιμώρησαν τους Αργοναύτες ταλαιπωρώντας τους πολύ μέχρι να φτάσουν στην Ιωλκό, ενώ την ίδια δεν την άφησαν να ευτυχήσει στη ζωή της.
Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές, πίσω από την Αργοναυτική εκστρατεία κρύβεται ο αποικισμός των Ελλήνων, ιδιαίτερα ο πρώτος που σαν κύριο στόχο του είχε τον Εύξεινο Πόντο, ενώ η Μήδεια με τις μαγικές της τέχνες αντιπροσωπεύει τον άγνωστο και μυστήριο κόσμο που συνάντησαν εκεί οι Έλληνες.

Share