ΞΙΦΙΑΣ
Η επιστημονική του ονομασία είναι xiphias gladius. Το σώμα του είναι επίμηκες, πολύ δυνατό στο πίσω μέρος. Στη ράχη ορθώνεται το ψηλό και δρεπανοειδές ραχιαίο πτερύγιο. Η ουρά έχει τα πλευρά της δρεπανοειδή, αρκετά απομακρυσμένα. Η σύνδεση της ουράς με το σώμα είναι λεπτή και δυνατή, χαρακτηριστικό των δυνατών κολυμβητών. Το στόμα είναι μεγάλο, οι μασέλες γεροδεμένες και έχουν πολύ σκληρή άκρη, σχεδόν κοφτερή. Η λόγχη, ίσια ή ελαφριά κεκλιμένη προς τα επάνω, είναι πολύ σκληρή και μυτερή. Ο ξιφίας, που μπορεί να φτάσει τα 4 μέτρα μήκος, είναι ένας ταχύτατος καταδιώκτης σαρδέλων και σκουμπριών. Συχνά ρίχνεται στα δίχτυα που είναι γεμάτα ψάρια, τα τρυπά με την δυνατή λόγχη του και καταβροχθίζει σε λίγα λεπτά, πολλά κιλά από τα ψάρια που έχουν πιαστεί. Πιάνεται με συρτή, αλλά κυρίως με βαθιές καθετές και παραγάδια, τα λεγόμενα, ξιφιοπαράγαδα.
Xiphias gladius
Είναι δεινός κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων. Κολυμπάει στις τροπικές και εύκρατες θάλασσες, σε βάθη μέχρι και 800 μέτρα. Συχνά επιδίδεται σε μεγάλα πηδήματα έξω από το νερό, ενώ πιάνει και ταχύτητες 95χλμ. την ώρα.!! Συνηθίζει να ανεβαίνει στην επιφάνεια με το ραχιαίο και ουραίο πτερύγιο του έξω από το νερό, προκαλώντας τρομάρες και σπέρνοντας πανικό. Είναι ψάρι των μεγάλων μεταναστεύσεων. Συνήθως κυκλοφορεί μόνος ή σε ζεύγη, αλλά απαντάται και σε κοπάδια. Προσβάλλεται και υποφέρει υπερβολικά από ενδοπαράσιτα, καθώς και από εκτοπαράσιτα (πάνω στο κορμί του), που τον κάνουν εκτός εαυτού, τον καταταλαιπωρούν και γίνεται επιθετικός. Πολλές φορές από τους πόνους αφηνιάζει, δεν ξέρει τι να κάνει και επιτίθεται σε φάλαινες και σε καρχαρίες που τους τρυπά με το ξιφοειδές ρύγχος του. Σπανιότερα, όταν έχει πολλά νεύρα και όλα του φταίνε, κάνει επιθέσεις μέχρι και σε ψαροκάϊκα. Το ρύγχος του μπορεί να τρυπήσει σανίδες μέχρι και 8-10 πόντων. Απότέλεσμα είναι να φεύγει λειψός αυτός και να παραμένει φυσικά πάνω στα σανίδια…η μύτη του.! Και σαν να μην του φτάνουν όλα αυτά, πάνω του κολλά και ζει παρασιτικά η κολλητσίδα που τρέφεται με υπολλείμματα της τροφής του και το φοβερό πετρόμυζο ή λαμπρέντα, ένα ψάρι που απορροφά το αίμα του σαν βδέλλα, φτάνοντας έτσι σε μήκος το 1 μέτρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις με την ελπίδα να απαλλαγεί από τις ενοχλήσεις αυτές τρίβεται πάνω στα βράχια της ακτής ή ρίχνεται πανικόβλητος στη…στεριά για να γλυτώσει. Γεννά περίπου 16.000.000 αβγά που περιέχουν ελαιοσφαιρίδια και τα καθιστούν ελαφρότερα από το θαλασσινό νερό με αποτέλεσμα να επιπλέουν. Εκκολάπτονται μετά από 2,5 μέρες και έχουν μικρά δόντια και διπλό ξίφος στην σιαγόνα. Νωπός ή κατεψυγμένος, εκτιμάται ιδιαίτερα, όπως και το πολύτιμο ηπατέλαιο του
Ξιφίας 5 ημερών
Δημήτρης Μανωλάς
Αν κάποιο μέλος επιθυμεί να έχει αυτό το αρχεία σύνολο 470 στην κατοχή του μπορεί να το έχει με 10 ευρώ σε cd σε ηλεκτρονική μορφή .Το fishfinder δεν αποσκοπεί και ούτε θα έχει κανένα κέρδος από αυτό παρά μόνο ο Δημήτρης .¶λλωστε για αυτό όποιος ενδιαφέρεται ας έρθει σε επαφή μαζί του . ddmanolas@yahoo.gr

Share