Τα αέρια υλικά που περιβάλλουν τη γη.ΦΥΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Αέριο μίγμα που αποτελείται κυρίως από άζωτο (78,1% ), οξυγόνο (20,9%), αργό (0,93%) και από μία μικρή ποσότητα ευγενών αερίων, υδρατμών και διοξειδίου του άνθρακα. Η σύνθεση του αέρα αλλάζει ανάλογα με το υψόμετρο. Έχει μέσο μοριακό βάρος 28,96. Πυκνότητα (σε 0 C και 760 mm πίεσης): 1,297 kg/m3.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Μέχρι το 18ο αιώνα θεωρούνταν απλό χημικό στοιχείο. Το 1770 ο Βίλχεμ Σέελε απομόνωσε από αυτόν άζωτο, οπότε και αναγνωρίστηκε ως μίγμα αερίων. Το 1775 ο Λαβουαζιέ βρήκε την ακριβή αναλογία ανάμεσα στο άζωτο και το οξυγόνο. Το 1785 ο Κάβεντις παρατήρησε ότι εκτός από άζωτο και οξυγόνο περιέχει και άλλα στοιχεία.
ΣΗΜΑΣΙΑ
Περιβάλλει τη γη δημιουργώντας την ατμόσφαιρα και είναι απαραίτητος για τη ζωή ζώων και φυτών.  Στην ατμόσφαιρα υπάρχει ο κύκλος του αζώτου και ο κύκλος του οξυγόνου, με τους οποίους η σχέση μεταξύ των δύο αερίων (που συνεχώς αφαιρούνται από την ατμόσφαιρα αλλά και επιστρέφουν σ’ αυτή από τα έμβια όντα), διατηρείται σταθερή.
ΧΡΗΣΕΙΣ
6 - Ο ατμοσφαιρικός αέραςΟ ατμοσφαιρικός αέρας αποτελεί κύρια πηγή για την παραγωγή αζώτου, οξυγόνου, ηλίου.Υγρός αέρας: Ο αέρας υγροποιείται εύκολα σε χαμηλές θερμοκρασίες και σχετικές πιέσεις.  Πρώτος βρήκε τη διαδικασία για την υγροποίηση του αέρα ο Λιντ το 1895, συγχρόνως με τον Χάμπσον. Κατόπιν, με απόσταξη του αέρα μπορούμε να διαχωρίσουμε τα αέρια συστατικά του. Η μέθοδος βρίσκει εφαρμογή κυρίως στη βιομηχανική παραγωγή αζώτου.Πεπιεσμένος αέρας: Είναι ο αέρας που βρίσκεται υπό μεγαλύτερη πίεση απ’ αυτήν της ατμόσφαιρας.  Βρίσκει εφαρμογές στις μηχανές χειρισμού, στα φρένα των αυτοκινήτων και στο φούσκωμα των ελαστικών, στις υψικαμίνους, στις συσκευές εξαερισμού, στα γεωτρύπανα κ.λ.π.

Share