p206 294x300 - Τα στραβά κακά & ανάποδαΔυο βδομάδες παρακολούθηση στο internet στην σελίδα www.forecast.gr για τον κατάλληλο καιρό, και η ημέρα που περίμενα  ήρθε. Η σελίδα με ενημέρωνε για το επόμενο τριήμερο ανέμους βόρειους
ασθενείς 3 μποφόρ. Λόγω σέρβις των  μηχανών, το σκάφος μου ήταν ακόμα εκτός νερού, έπιασα το τηλέφωνο με λύσσα και παίρνω τον φίλο μου τον Γιώργο. Γνωρίζοντας την εμπειρία μου στο ψάρεμα βαθιάς καθετής ενθουσιάστηκε και αμέσως ,  πρότεινε να πάμε με το δικό του, ένα φουσκωτό 5,40 μ. Το μόνο μου έλειπε τώρα ήταν η οργάνωση. 10 κιλά φρέσκο σαφρίδι  4 κιλά γαρίδα ,10 παράμαλλα  2 μηχανάκια 250 λίτρα βενζίνη 2 ψυγεία πάγο και η επόμενη μέρα θα μας εύρισκε έτοιμους για μακρινό ταξίδι. «Ρε φίλε δεν παίρνουμε και δύο παραγάδια ένα ψιλό και ένα χοντρό να καλάρουμε» πρόταση του Γιώργου!
Τι το ήθελα «εντάξει» του απαντώ, και ξαφνικά μπαίνει στην παρέα και ο Νίκος.
«Θα σηκώσουμε τη θάλασσα, γιατί πάμε ρε;»
«Για φαγκριά,μπαλάδες.βλάχους,σαργούς» του απαντώ, τόπος η ξακουστή ΦαλκονέραΧρειάστηκε να μπω στο σκάφος για να το καταλάβω «δεν χωράμε ρε παιδιά»!!!!!(Παραγάδια ,ψυγεία,νερά,καλαδούρια έξτρα ντεπόζιτα άντε να κουνηθείς εκεί μέσα)
«Έλα ρε, χίλιοι καλοί χωράνε».Ξημερώματα και αναχωρούμε από το λαγονήσι με συντροφιά τα ανέκδοτατου Νίκου και γέλια μέχρι δακρύων .
Φτάσαμε στον τόπο μετά από 2.5 ώρες και άρχισα να ψάχνω τα σημάδια με το μάτι αφού ο Γιώργος
δεν διέθετε βυθόμετρο αξιόπιστο για αυτή τη δουλειά , δοκιμαστικό ρίξιμο και ο τόπος κάτω από την βάρκα
«Mόλα» φωνάζω, και τα 350 μέτρα σχοινιού της άγκυρας πέφτουν γρήγορα στο απέραντο βαθύ.
Αφού στρώνει η βάρκα και  δόλωσα τα 15 αγκίστρια με σαφρίδι  το μονόκιλο βαρίδι πήρε το δρόμο του.
Ο Γιώργος έχει ρίξει πιο γρήγορα αφού βοήθαγε ο Νίκος . «Οχ»  φωνάζει δυνατά δεν δουλεύει το μηχανάκι
«Νάτα μας» ανεβάζω τα 350 μέτρα νήμα μου με 6 μπαλάδες ,και προσπαθούμε να το φτιάξουμε
μάταια όμως ,λάθος μοιραίο πού δεν το είχε ελέξει πριν την αναχώρηση .Τυλίγω το δικό του νήμα στο δικό μου το καρούλι και αρχίζω το ανέβασμα.
Αφού ανέβηκε άδειο λόγω της καθυστέρησης ,αρχίζει η οδύσσεια του στέφανου «τι κάνουμε αγόρι μου,μου λέει με τρεμάμενη φωνή» μη στενοχωριέσαι του λέω θα ψαρέψουμε με καλαδούρια που έχουμε για τα
παραγάδια, μόνο που είναι πολύ μικρά .
mpalades2 205x300 - Τα στραβά κακά & ανάποδαΑφού σηκώσαμε την άγκυρα με το μπαλόνι ,αρχίσαμε να καλάρουμε αυτή τη φορά με τα πέντε
καλαδούρια μόλις έριξα το πέμπτο γύρισα στο πρώτο για να μαζέψω, μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα φαινόντουσαν.
Μόλις ήρθε το πρώτο με άλλους 6 μπαλάδες σημαντικού μεγέθους ο Νίκος πήδαγε σαν πίθηκος αφού πρώτη
φορά  έβλεπε τέτοια ψάρια «πάμε στο επόμενο τους λέω» μα πού είναι; όσο τα βλέπετε εσείς άλλο τόσο τα
βλέπουμε και εμείς , τα ψάρια τα έχουν τραβήξει κάτω αφού τα καλαδούρια όπως είπαμε
είχαν μικρό μέγεθος για τη δουλειά αυτή.

Λάδι η θάλασσα και ξαφνικά ο Νίκος μετά από δυο ώρες ψάξιμο «Νάτα  φωνάζει δυνατά» .
Τα άτιμα ήτανε 20 μέτρα κάτω από την επιφάνεια μάταια προσπαθούσαμε να τα πιάσουμε μέχρι που ένα
μας έκανε τη χάρη ,καλύτερα να μη το πιάναμε.
Τυλίγοντας στο καρούλι μου άλλα 350 μέτρα νήμα συν τα 350 μέτρα του Γιώργου που είχα μαζέψει πριν
Συν τα 1000 μέτρα δικά μου δεν άντεξε και έσπασε.  Μόνο που δεν έβαλε τα κλάματα ο Γιώργος
«Όπα ρε ,ηρέμησε δεν τελειώσαμε ακόμα του λέω έχουμε τα παραγάδια» τρομάρα μας .
Ο Νίκος άρχισε να τραγουδά (Τρία τα κακά ήρθε η ώρα μας παιδιά σε ρυθμό ζεϊμπέκικου)
Αφού τρίτωσε θα σταματήσει η γκίνια απαντώ, αμ δε.
«Τι κάνουμε τώρα;» λέει ο Γιώργος ,πάμε να απαγκιάσουμε στο νησί του απαντώ σκεπτόμενος.
Η ωραία Φαλκονέρα με τα όμορφα νερά της μας χάρισε ένα φανταστικό μπάνιο .
Τρείς η ώρα και αρχίζω να δολώνω το χοντρό παραγάδι αφήσαμε τον Γιώργο να ετοιμάσει τα πράγματα
για ύπνο και φωτιά να ψήσουμε τα ψάρια τουλάχιστο να φάμε και λίγο, εγώ και ο Νίκος
φύγαμε για τον πάγκο καλάραμε με δυο καλαδούρια ένα μικρό και το μπαλόνι της άγκυρας.
Μια  ώρα να ψαρέψει και αρχίσαμε να λεβάρουμε 3 σκορπίνες  τού κιλού  τα πρώτα ψάρια και πιάσιμο.
Βρε τράβα από δω τράβα από κει το σπάσαμε ,πάμε απτην άλλη λέω στο Νίκο που με κοιτούσε απορημένος
τα πρώτα 10 δολώματα άδεια  και ένα καλό ψάρι να χτυπάει .Μόλις που ανέβηκε  μερικά μέτρα από τον βυθό
και πιάσιμο, «τι κάνουμε τώρα Νικολάκη; Τράβα και ο θεός βοηθός»αλλά ο θεός μάλλον θα κοιμόταν μπάμ και
καλά κρασιά.
«Πάμε να φύγουμε ρε Νίκο  δεν μας πάει σήμερα»
Ένας από τούς καλύτερους σεφ αποδείχθηκε ο Γιώργος τα ψάρια ήτανε φανταστικά η εμείς πεινάγαμε πολλή
«Το ψιλό θα το καλάρεις» με ρωτά απορημένα ο Γιώργος ναι θα κοιμηθούμε και στης τρείς εγερτήριο να το
Δολώσουμε μόλις ο φουκαράς γέρνω το κεφαλάκι μου να ξεκουραστώ νιώθω το αεράκι να φουντώνει
Και  τούς επαγγελματίες που είχαν απαγκιάσει μαζί μας  να φεύγουνε «Οχ» σιγοψιθυρίζω.
Οι άνεμοι άρχισαν να γίνονται δυτικοί και το μέρος που είχαμε επιλέξει για ύπνο έπαψε να είναι καλό.
«Σηκωθείτε ρε»τρελός είσαι  ρε φωνάζει ο Γιώργος τι σκούζεις άσε μας να κοιμηθούμε.
mpalades5 197x300 - Τα στραβά κακά & ανάποδαΓυρίζει ο άνεμος τον κάνει δυτικό πάμε στην άλλη πλευρά ,μα δεν έχει παραλία λέει ο Νίκος, θα κοιμηθούμε
στη βάρκα του απαντώ ,γελάκια κι από τούς δύο, μα σε λίγο τα κυματάκια τού μισού μέτρου σκάγανε άγρια
στην παραλία ,άντε τώρα να φορτώσεις Ολα τα πράγματα με αυτό το κύμα μούσκεμα και οι τρείς
μετά πολύ κόπο πάμε στην βορινοί πλευρά και συναντούμε άλλα τέσσερα σκάφη.
Ρίχνουμε την άγκυρα και έτοιμη για ύπνο στον πολύ καλά αυτή τη φορά προστατευμένο απάγκιο.
Πάω να ρυθμίσω το κινητό για ξυπνητήρι στης τρείς για το καλάρισμα του ψιλού παραγαδιού
και ανακαλύπτω ότι τα πλήκτρα δεν δουλεύουν δεν είναι δυνατόν σκέπτομαι
«ρε μάγκες ποίος έχει κινητό με ξυπνητήρι» βουβαμάρα επικράτησε στη βάρκα .
καλά κοιμηθείτε και ας ελπίσουμε πως κάποιος θα ξυπνήσει.
Το πως κοιμηθήκαμε εκεί μέσα μη τα ρωτάτε, σκεπτόμενος το δικό μου σκάφος με της ανέσεις του κοιμήθηκα
πάνω στον Γιώργο και μαξιλάρι τα πόδια του Νίκου.
Μόλις ξημέρωσε και μας ξύπνησαν οι γλάροι θυμήθηκα το ψιλό παραγάδι και γέλασα ειρωνικά στην τύχη μας.
Δεν υπήρχε λόγος πλέον να παραμείνουμε και πήραμε τη πορεία του γυρισμού
Στης 09.00 η ώρα είμαστε στο λαγονήσι μόλις πατήσαμε στεριά ο Γιώργος μου είπε παραπονεμένα
Πάλι καλά που δεν χάλασε και η μηχανή γιατί πολύ το φοβόμουνα.
Όταν φτάσαμε σπίτι η γυναίκα μου με κοίταγε απορημένα για την μεγάλη ψαριά που είχαμε κάνει.
πίνοντας καφέ σκεπτόμενος πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν είχα το δικό μου.
Αφού εκεί υπήρχε η τέλεια οργάνωση. παρόλα αυτά ήτανε ένα ψάρεμα που δεν θα το ξεχάσω ποτέ .
και τελικά αυτό είναι φίλοι μου πού μένει η περιπέτεια και η απόδραση από την καθημερινότητα
Έχω ξεχάσει πολλά καλά ψαρέματα με πολλά κιλά ψάρια αλλά αυτό δε θα το ξεχάσω ποτέ.

Στέφανος Κωλέττης

Share