Ο κάρπος είναι παμφάγος, τρέφεται με κάθε ουσία λίγο – πολύ φαγώσιμη, που βρίσκεται στο νερό. Συνεπώς θα έπρεπε να είναι, λογικά, πολύ εύκολο να πιάσουμε αυτό το ψάρι που

1 3 300x219 - Το ψάρεμα του κάρπουεκτός των άλλων, έχει τη φήμη να είναι άπληστο και λαίμαργο, αν όχι αδηφάγο.Εντούτοις το ψάρεμα του κάρπου δεν είναι πάντα εύκολο, εξαιτίας της δυσπιστίας που χαρακτηρίζει προπάντων τα ψάρια ορισμένου μεγέθους κι ιδιαίτερα αυτά που ζουν σε νερά όπου το ψάρεμα είναι κάτι το συνηθισμένο. Αυτή η ευκολία του κάρπου να αποφεύγει την πολιορκία, μεγαλώνει εξαιτίας της συνήθειας του να ψάχνει με αργό ρυθμό την τροφή του, πράγμα που του επιτρέπει να την παρατηρήσει πριν την καταπιεί. Γι’ αυτό το λόγο, ιδιαίτερα στα μέρη όπου το ψάρεμα του κάρπου γίνεται συχνά, το ψάρι πλησιάζει με υποψία το δόλωμα και αποφασίζει να το δαγκώσει μόνο όταν του φανεί ιδιαίτερα ορεκτικό κι όταν του παρουσιάζεται με τέλειο τρόπο.

Το ψάρεμα του κάρπου είναι αναμφίβολα ένα στατικό σπορ και γι’ αυτό το λόγο πολλοί ψαράδες που θεωρούν τους εαυτούς τους υπεραθλητές, το περιφρονούν επειδή θεωρούν πως αυτό το σπορ δεν μπορεί να παραβληθεί καθόλου με άλλες μεθόδους ψαρέματος, που χρειάζονται ιδιαίτερη τεχνική κατάρτιση και δεξιοτεχνία.Στην πραγματικότητα, το ψάρεμα του κάρπου είναι ψάρεμα αναμονής. Αλλά η επιδεξιότητα του ψαρά πολύ συχνά δοκιμάζεται τόσο για ότι αφορά τον δελεασμό, όσο και το ανέβασμα ψαριών με σημαντικές ή και εξαιρετικές διαστάσεις, που μπορεί να συναντήσει μερικές φορές.Συνεπώς η επιδεξιότητα στην προπαρασκευή των δολωμάτων, καθώς και στο βγάλσιμο ψαριών μεγάλου μεγέθους, κατά τη δική μου άποψη, ισοδυναμούν με την επιδεξιότητα του ψαρά που είναι συνηθισμένος να ψαρεύει ψάρια που θεωρούνται πιο ευγενή και για τα οποία χρειάζεται μεγαλύτερη εξωτερική προσπάθεια.

Απ’ την άλλη μεριά οι μέθοδοι ψαρέματος και η πολιορκία κάθε είδους ψαριού έχει τη γοητεία της. Το ψάρεμα είναι ωραίο σ’ όλες του τις ειδικότητες και δεν μπορούμε καθόλου να υποστηρίξουμε πως μια ορισμένη μέθοδος είναι ανώτερη απ’ τις άλλες ούτε, ακόμα χειρότερα, πως ένα είδος ψαριού είναι περιφρονητό μπροστά σ’ ένα άλλο. Ευτυχώς τα είδη ψαριών είναι πολλά και κατοικούν σε νερά με διαφορετικά χαρακτηριστικά και έτσι όλοι οι ερασιτέχνες ψαράδες μπορούν να αφιερώνονται με πολλές δυνατότητες επιλογής στη μέθοδο και με την τεχνική που προτιμούν. Οι ψαράδες κάρπου δείχνουν ικανότητες που μερικές φορές ούτε οι ψαράδες πέστροφας επιδεικνύουν.Δεν έχουν τα ίδια αποτελέσματα όλοι όσοι αφιερώνονται στο ψάρεμα του κάρπου, επειδή μεταξύ των ειδικών αυτού του ψαρέματος, υπάρχει μια κλίμακα αξιών πολύ μεγάλη. Το ψάρεμα του κάρπου είναι μια δραστηριότητα που χρειάζεται προπάντων τη μελέτη των συνηθειών του ψαριού, των δολωμάτων και της σύνθεσης τους, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των κάρπων πιάνεται δολώνοντας με έτοιμα δολώματα.

2 3 300x197 - Το ψάρεμα του κάρπουΑυτοί που έχουν καλά και σταθερά αποτελέσματα απολαμβάνουν την ικανοποίηση μιας εμπειρίας που έχουν αποκτήσει με τον καλύτερο τρόπο: στην πιο κοινή περίπτωση με τη διδασκαλία ενός πιο ηλικιωμένου και έμπειρου ψαρά (αν πάρουμε υπόψη τη ζηλοφθονία των ψαράδων που δεν αποκαλύπτουν τα μυστικά τους ), ή σαν αποτέλεσμα της συνεχούς μελέτης και της εμπειρίας που μερικές φορές είναι πολύ ακριβή και πάντα κοπιαστική.Η κύρια φροντίδα ενός ψαρά κάρπων, ιδιαίτερα όταν πηγαίνει για ψάρεμα σε νερά που πρώτη φορά πλησιάζει, είναι να γνωρίσει τα γούστα του ψαριού και συνεπώς να του παρουσιάσει ένα δόλωμα που θα του φανεί δελεαστικότερο από κάθε άλλο.Είναι εκπληκτική η ποικιλία δολωμάτων που παρουσιάζονται και εκθειάζονται απ’ τους ειδικούς κάθε περιοχής και χώρας. Λόγου χάρη στην Ιταλία η πατάτα δεν είναι ένα δόλωμα τόσο κοινό στους ψαράδες κάρπων, ενώ είναι πολύ κοινό δόλωμα για τους Γάλλους ψαράδες.Στην Ιταλία το μεγαλύτερο μέρος των ψαράδων κάρπων, χρησιμοποιούν ζυμάρια με βάση το αλεύρι από αραποσίτι, ενώ στη Γαλλία αυτό το στοιχείο θεωρείται δευτερεύον και το χρησιμοποιούν μόνο όταν δεν έχουν κάτι το καλύτερο.

Αναμφίβολα η επιτυχία του ψαρέματος του κάρπου εξαρτάται απ’ την προετοιμασία της τοποθεσίας με μαλάγρωμα, πράγμα που είναι το πρώτο στοιχείο για την επιτυχία σ’ αυτό το είδος ψαρέματος.
Μετά είναι πολυάριθμα τα ζυμάρια που χρησιμοποιούνται κι ιδιαίτερα απ’ τους Γάλλους που είναι ειδικοί σ’ αυτό το είδος ψαρέματος. Έχουν γράψει και έχουν πει πάρα πολλά με σκοπό να καθοριστεί ποια απ’ αυτά τα ζυμάρια είναι το καταλληλότερο για το σίγουρο πιάσιμο του κυπρινιδούς και μπορούμε να πούμε πως κάθε ψαράς και κάθε ειδικός, θεωρεί πως έχει δικό του το μυστικό, που προσφέρει τη σίγουρη επιτυχία. Φυσικά πολλές είναι οι άδειες κουβέντες ενώ τα γεγονότα είναι πολύ απλά.Συμβαίνει ο κάρπος, προσελκυσμένος απ’ το μαλάγρωμα με πράγματα που συνήθως του αρέσουν, να δαγκώνει πιο εύκολα τα δολώματα στα οποία είναι συνηθισμένος κι όχι τις τροφές που δεν γνωρίζει. Συνεπώς, ένα έτοιμο δόλωμα έχει την ίδια αξία μ’ ένα άλλο, επειδή το πιο απλό απ’ τα ζυμάρια, το λιγότερο πολύπλοκο, χρησιμεύει για τον κάρπο το ίδιο καλά μ’ ένα άλλο που έχει παρασκευαστεί με άλλο τρόπο.Σε ορισμένα μέρη οι κάρποι προτιμούν ορισμένα ζυμάρια αντί για άλλα, ακόμα κι αν δεν τους ενδιαφέρει να τρώνε περισσότερο μια συγκεκριμένη ουσία από μια άλλη. Αυτό μπορεί ίσως να είναι συνέπεια μιας ορισμένης σύνθεσης των νερών, ή της παρουσίας σ’ αυτά μιας ιδιαίτερης ουσίας.Σε ορισμένα έλη, όπου δεν έχουν ποτέ ψαρευτεί οι κάρποι, συμβαίνει ένα οποιοδήποτε ζυμάρι, το πιο απλό, κοινό και γνωστό από όλους, από αραποσιτάλευρο, να μην έχει επιτυχία, ενώ ένα άλλο, λόγου χάρη ένα ζυμάρι φτιαγμένο από αλεύρι ή ψωμί και τυρί, να έχει άριστα αποτελέσματα ,και όμως σ’ αυτό το μέρος οι κάρποι δεν έχουν ποτέ ψαρευτεί ούτε με το ένα ζυμάρι ούτε με το άλλο. Για ποιο λόγο οι κάρποι προτιμούν ένα ζυμάρι από ένα άλλο, ακόμα κι όταν θα χρησιμοποιήσουμε την ίδια μέθοδο μαλαγρώματος;

p2057 237x300 - Το ψάρεμα του κάρπουΣε ένα άλλο έλος μπορεί να συμβεί το αντίθετο: το ζυμάρι από ψωμί και τυρί το παραμελούν τελείως οι κάρποι, ακόμα κι όταν προηγηθεί η διαδικασία μαλαγρώματος με το ίδιο παρασκεύασμα, ενώ το ζυμάρι από αραποσιτάλευρο να είναι πολύ ορεκτικό για το ψάρι, πάντα μετά από προετοιμασία της περιοχής με την μέθοδο του μαλαγρώματος.
Αυτό μπορεί να σημαίνει πως σ’ εκείνα τα νερά υπάρχουν ουσίες που είναι συμπληρωματικές στη μια ή την άλλη τροφή. Λόγου χάρη σε ένα μέρος πλούσιο σε υποβρύχια βλάστηση.
μια ουσία που είναι συμπληρωματική ή παρόμοια στη γεύση με τις ουσίες που συνήθως αποτελούν την τροφή των κάρπων, αυτοί την προτιμούν.
Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε πως το ζυμάρι από ψωμί και τυρί, σχεδόν πάντα φτιαγμένο από πολυκαιρικά τυριά που μυρίζουν, προτιμιέται στις περιοχές όπου υπάρχουν φυτά και υποβρύχια φύκια που αποσυντίθενται εύκολα.Μ’ άλλα λόγια οι ουσίες που ψάχνει ο κάρπος και με τις οποίες τρέφεται πάντα, μπορεί να έχουν παρόμοια ή συμπληρωματική γεύση σε σχέση με την τροφή που  του προσφέρουμε.Εννοείται πως αυτός ο συλλογισμός έχει ισχύ όχι μόνο για τον κάρπο, αλλά για τα κυπρινιδή γενικότερα κι ιδιαίτερα για την μπριάνα και την κεφάλια. Λόγου χάρη, αν και η κεφάλια είναι ψάρι με εύκολο στόμα και τρέφεται με οτιδήποτε, σε ορισμένα μέρη προτιμά ορισμένα δολώματα αντί για άλλα.Η όρεξη της κεφαλιάς, για ένα δόλωμα που το προτιμά από κάποιο άλλο, δεν είναι τόσο φανερή όσο στον κάρπο. Στο μεταξύ συμβαίνει αυτό το ψάρι να τσιμπά πολύ εύκολα ένα ορισμένο δόλωμα, ενώ σε μια μέρα μπορούν να γίνουν το πολύ δυο ή τρεις συλλήψεις με το δόλωμα εκείνο που ο κάρπος έδειξε να μην του αρέσει πολύ.

Θα πρέπει να υπενθυμίσω πως μερικοί συγγραφείς, οι οποίοι έχουν εξετάσει με κάποια έκταση αυτό το πολύπλοκο ζήτημα, συμβουλεύουν» να παρουσιάζουμε στο ψάρι το αγκίστρι δολωμένο με μπουκιές που θα έχουν ίδιο σχήμα και διαστάσεις, καθώς και την ίδια ουσία με κείνες που ρίξαμε στο νερό για το μαλάγρωμα. Μ’ άλλα λόγια, αν λόχου χάρη, το μαλάγρωμα γίνει με μπαλάκια ζυμαριού διαμέτρου ενός εκατοστού, θα είναι σωστό να βάλουμε στο αγκίστρι μια μπάλα του ίδιου σχήματος και μεγέθους.Εγώ βλέπω σαν υπερβολή να υποστηρίζει κανείς την ισχύ μιας τέτοιας μεθόδου. Προφανώς για τον κάρπο που είναι ένα κυπρινιδές αργό, που πλησιάζει προσεκτικά το δόλωμα και που πριν να το δαγκώσει το εξετάζει για πολύ, η παρουσίαση του δολώματος μπορεί να έχει κάποια αξία και σίγουρα το ψάρι δεν θα τσιμπήσει σε μια μπάλα στο μέγεθος της γροθιάς, ενώ έχει φάει με όρεξη τις μικρές μπάλες που ρίξαμε στο νερό για μαλάγρα.Μερικά χαρακτηριστικά του ψαρέματος του βυθού, ακόμα κι αν δεν αναφέρονται στον κάρπο, μπορούν να δώσουν δίκιο στη γνώμη των «εκλεπτυσμένων».Λόγου χάρη, ψαρεύοντας τον καβεδάνο (κεφάλια) το χειμώνα με το αίμα έχει παρατηρηθεί πως αυτό το ψάρι τσιμπάει το αίμα που του παρουσιάζεται μ’ ορισμένο τρόπο κι όχι αλλιώς. Έχω μπορέσει να πιστοποιήσω πως είναι πολύ πιο αποδοτικό το μαλάγρωμα που γίνεται με καθαρό και πιεσμένο αίμα απ’ ότι με αίμα ανακατεμένο με χώμα ή άμμο ή ακόμα διαλυμένο απλώς. Το ψάρι τσιμπάει το αίμα που του δίνεται με τον ίδιο τρόπο. Συνθλίβοντας το αίμα τότε διαφεύγουν τα υγρά και ο ορός, πράγμα που δεν συμβαίνει με το διαλυμένο αίμα ή το ανακατεμένο με χώμα.
Είναι πιθανόν η ίδια η όψη του αίματος, που παρουσιάζεται με ακανόνιστα σχήματα, κομματιασμένα εξαιτίας της σύνθλιψης, να είναι πιο δελεαστικά απ’ ότι τα κομμένα σε κανονικά κομμάτια ή ανακατεμένο με άμμο και χώμα.

Πιθανόν αυτή η εμπειρία να μην έχει καμμιά ισχύ απόδειξης για ότι αφορά την προτίμηση ορισμένων δολωμάτων που προσφέρονται με ιδιαίτερο τρόπο αλλά μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο: ένας απ’ τους λόγους για τους οποίους το ψάρεμα είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δραστηριότητα έγκειται ακριβώς στη συνεχή αναδρομή στις εμπειρίες (συχνά παράξενες και ενδιαφέρουσες) που έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια του σπορ αυτού. Το να ανατρέχει κανείς στις εμπειρίες είναι αναπόφευκτο μιας και κάθε περιοχή και κάθε μέρος, παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, για ότι αφορά το ψάρεμα, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Θα πω σ’ αυτό το σημείο πως συχνά σε νερά που στην όψη μοιάζουν μεταξύ τους έχω διαπιστώσει διαφορετική συμπεριφορά στα ψάρια του ίδιου είδους. Κατά συνέπεια και η θεωρία σύμφωνα με την οποία στον κάρπο πρέπει να παρουσιάζονται έτοιμα δολώματα στις ίδιες διαστάσεις και σχήμα με κείνα που χρησιμοποιήθηκαν για το μαλάγρωμα, μπορεί να έχει κάποια σημασία και κάποια βάση. Σίγουρα, μια και δεν υπάρχουν δυσκολίες για την παρουσίαση του δολώματος με ένα τρόπο παρά μ’ έναν άλλο, καλύτερα είναι να ακολουθούμε αυτό τον κανόνα, είτε ισχύει είτε  όχι.Αν και τα φυσικά δολώματα δεν είναι, ή τουλάχιστον δεν θεωρούνται τα καλύτερα για το ψάρεμα του κάρπου, πρέπει να υπενθυμίσουμε πως σε ορισμένες τοποθεσίες, προπάντων με ταραγμένα νερά, ο κάρπος τα παίρνει εύκολα και με όρεξη. Υπάρχουν, λόγου χάρη, μέρη όπου ο κάρπος πιάνεται αποκλειστικά με τον μεγάλο γαιοσκώληκα την άνοιξη και το φθινόπωρο, εποχές κατά τη διάρκεια των οποίων περιφρονεί τα ζυμάρια οποιουδήποτε είδους και κατασκευής. Τον γαιοσκώληκα όμως τον περιφρονεί τελείως και δεν τον δέχεται το καλοκαίρι, όταν οι κάρποι δείχνουν πάντα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τα ζυμάρια.

Το ότι τα ζυμάρια είναι καλοκαιρινά δολώματα είναι γνωστό κι αυτό το γεγονός θα μπορούσε να έχει την ίδια σημασία, πως δηλαδή το «άρωμα» που προέρχεται απ’ τα δολώματα θυμίζουν κατά κάποιο τρόπο αυτά που προέρχονται απ’ τη βλάστηση σε μεταμόρφωση και αποσύνθεση.
Και η κάμπια μύγας μπορεί να χρησιμοποιηθεί μ’ επιτυχία στο ψάρεμα του κάρπου, αρκεί βέβαια να μαλαγρώσουμε πριν. Πρέπει όμως να παρατηρήσουμε, σε σχέση μ’ αυτό το δόλωμα πως, τουλάχιστον για ότι προκύπτει από πολυάριθμες μαρτυρίες, ο κάρπος πολύ γρήγορα μαθαίνει να γνωρίζει τι είναι το επικίνδυνο και το περιφρονεί, πράγμα που δεν συμβαίνει μ’ άλλα δολώματα.
p2058 288x300 - Το ψάρεμα του κάρπουΜια λίμνη της Ιταλίας, κοντά στο Τορίνο, είχε μείνει κλειστή για τους ψαράδες για πολλά χρόνια και κατόπιν την ανέλαβε η Ιταλική ομοσπονδία ερασιτεχνικού ψαρέματος και την άνοιξε για τα μέλη της. Το μεγαλύτερο μέρος των ψαράδων γνωρίζοντας το μεγάλο αριθμό από κεφάλια που υπάρχουν στη λίμνη, άρχισε να μαλαγρώνει με κάμπιες μύγας αλλά, αντί κεφάλια, έπιασαν μεγάλα σαζάνια, ψάρια 5-6 κιλών και σε μεγάλο αριθμό.Τον πρώτο χρόνο ψαρέματος πιάστηκαν εκατοντάδες κι εκατοντάδες κάρπων μεγάλων και συχνά εξαιρετικών διαστάσεων, ενώ την επομένη χρονιά η ποσότητα ψαριού που ψαρεύτηκε, ήταν αισθητά μικρότερη κι ακόμα μικρότερη ήταν τα επόμενα χρόνια.Σ’ αυτή τη λίμνη συνεχίζουν να ζουν χιλιάδες και χιλιάδες μεγάλων κάρπων και το ψάρεμα δεν φτώχυνε καθόλου την ιχθυοπανίδα για ότι αφορά αυτό το είδος. Θα πρέπει να υπογραμμίσω το πιο εκπληκτικό φαινόμενο: ενώ τα δολώματα τα παρασκευασμένα από ζυμάρια συνεχίζουν να δίνουν ορισμένα αποτελέσματα, η κάμπια της μύγας δεν προσελκύει πια κανένα κάρπο.

Ο κάρπος ψαρεύεται καλά και με ορμιά με φελλό, τόσο στα στάσιμα νερά όσο και στα ελαφρά ταραγμένα. Αυτή η μέθοδος ψαρέματος είναι ιδιαίτερα συναρπαστική, προπάντων εξαιτίας της μεγάλης ποικιλίας στις διαστάσεις των ψαριών που είναι δυνατόν να πιαστούν. Σε ορισμένες τοποθεσίες πιάνονται αποκλειστικά κάρποι 400-500 γραμμαρίων, αλλά έξαφνα εμφανίζεται ένας κάρπος μεγάλων διαστάσεων. Το μεγαλύτερο θέλγητρο όμως στο ψάρεμα με την ελαφριά ορμιά βυθού, είναι αναμφίβολα, ότι βλέπουμε το φελλό, ο οποίος αργά εξαφανίζεται κάτω απ’ το νερό, μετά από ένα λίγο – πολύ σύντομο «παιχνίδι» στην επιφάνεια. Ο κάρπος είναι ένα ψάρι που τσιμπά (όταν έχει όρεξη) με κάποια ευκολία κι η δομή του στόματος του επιτρέπει να τον κρατήσει η ορμιά καλά και να τον τραβήξει με κάποια σιγουριά, αν φυσικά το νήμα είναι γερό, επειδή το αγκίστρι εισχωρεί βαθιά στα σαρκώδη χείλη.Όταν αγγίζει ο κάρπος στην ελαφριά ορμιά βυθού με φελλό, εμφανίζονται μια σειρά από κύκλους γύρω απ’ το φελλό, μετά αρχίζει να μετακινείται για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα στην επιφάνεια και στο τέλος βυθίζεται. Είναι τη στιγμή που βυθίζεται που πρέπει να κάνουμε την κίνηση του καρφώματος. Την ίδια στιγμή ο ψαράς θα ξέρει τι μεγέθους είναι το ψάρι που είχε την τύχη να συναντήσει. Πράγματι, οι μικροί κάρποι ή οι μεγάλοι ζουν πολλές φορές στην ίδια τοποθεσία και γι’ αυτό δεν είναι δύσκολο να συναντήσουμε ψάρια τεράστιων διαστάσεων σε περιοχές όπου συνήθως πιάνονται κάρποι μέτριων διαστάσεων.

p2061 1 300x204 - Το ψάρεμα του κάρπουΤο ψάρεμα με το φελλό και ελαφριά ορμιά βυθού γίνεται προπάντων με φυσικό δόλωμα, όπως ο γαιοσκώληκας ή η κάμπια της μύγας. Συχνά, ιδιαίτερα στα πολύ αργά ποτάμια ή στις λίμνες, δολώνουν και έτοιμα δολώματα και ζυμάρια. Σ’ αυτή την περίπτωση ο ψαράς πρέπει να κάνει το δόλωμα να κατέβει μέχρι ν’ ακουμπήσει στο βυθό και γι’ αυτό ο φελλός δεν λειτουργεί σαν υποστήριγμα της ορμιάς, αλλά απλώς σαν ειδοποιητής .Στις τοποθεσίες όπου είναι γνωστή η παρουσία κάρπων μεγάλων διαστάσεων, σχετικά δύσπιστων και δύσκολων, η πιο κατάλληλη μέθοδος για τη σύλληψη τους είναι αυτή με το μπαλάκι χώματος και τροφής, που έχει πολύ καλά αποτελέσματα στο ψάρεμα των μεγάλων κυπρινιδών.Όταν ψαρεύουμε τον κάρπο με φυσικά δολώματα, κι ιδιαίτερα με τον γαιοσκώληκα, δεν είναι αναγκαίο να φτιάχνουμε τα μπαλάκια με ιδιαίτερη προσοχή, επειδή το υλικό που καλύπτει το δόλωμα φεύγει τελείως με το νερό και ο γαιοσκώληκας εμφανίζεται καθαρά στην όραση του υποβρύχιου εξερευνητή, που πλησιάζει για να τον φάει.Πολύ μεγαλύτερη φροντίδα πρέπει αντίθετα να βάλουμε στην παρασκευή της μπαλίτσας όταν θέλουμε να ψαρέψουμε τον κάρπο με ζυμάρια, επειδή είναι πολύ εύκολο το δόλωμα να διαλυθεί στην ουσία μαλαγρώματος που το περιβάλλει. Πιο συγκεκριμένα το μπαλάκι που φτιάχνουμε για το δόλωμα του κάρπου με ζυμάρι, αποτελείται από ένα μέρος λιπαρού χώματος, όπου τοποθετείται η άκρη του νήματος και το δολωμένο αγκίστρι. Το δολωμένο αγκίστρι φυσικά δεν είναι τοποθετημένο μέσα στο χώμα ή την άμμο, αλλά το μίγμα του μαλαγρώματος είναι έτσι μελετημένο ώστε να λιώνει αρκετά εύκολα στην επαφή με το νερό, ενώ η μπουκιά για το δόλωμα μένει ανέπαφη.Δύσκολα ένας κάρπος, ακόμα και πολύ πονηρός, καταφέρνει να εντοπίσει τον κίνδυνο όταν τα προστατευτικά στρώματα που έκρυβαν το δόλωμα λιώσουν στο νερό. Όπως είπα, αυτή η μέθοδος χρησιμεύει προπάντων για το πιάσιμο των ιδιαίτερα φιλύποπτων ψαριών, τα οποία συνήθως είναι και τα μεγαλύτερα.

Η ορμιά βυθού αυτού του τύπου μπορεί να έχει ή όχι βαρίδια κι αυτό εξαρτάται απ’ τις ανάγκες της τοποθεσίας. Όταν δεν υπάρχει ανάγκη να βάλουμε βαρίδι στην ορμιά αυτό το εξάρτημα θα πρέπει να το αποφεύγουμε. Θα πρέπει να με κατανοήσουν αν επιμένω ειδικά πάνω σ’ αυτό το ιδιαίτερο σημείο. Πιστεύω πως το βαρίδι αποτελεί, σε οποιαδήποτε τεχνική ψαρέματος, ένα απ’ τα μεγαλύτερα εμπόδια για το πιάσιμο ψαριών οπουδήποτε είδους. Αν μια τοποθεσία μπορεί να εξερευνηθεί με ελαφριά ορμιά χωρίς βαρίδια, δεν υπάρχει αμφιβολία πως σ’ αυτή την περίπτωση θα υπάρχουν και καλύτερα αποτελέσματα.
Η πιο κοινή τεχνική για τον κάρπο στη Γαλλία και τη βόρεια Ιταλία, είναι η ορμιά βυθού χωρίς βαρίδια, η οποία μπορεί να τοποθετηθεί στο βυθό μόνο με το βάρος του δολώματος.
Αυτή η ορμιά δολώνεται συνήθως με ζυμάρια, που είναι αρκετά βαριά, ώστε να επιτρέπουν τον εξακοντισμό και την τοποθέτηση του δολώματος στην πιο κατάλληλη θέση.
Μια απ’ τις πιο κοινές μεθόδους στα στάσιμα νερά των λιμνών και των ελών, χρησιμοποιεί μια ορμιά από απλό νήμα 35 εκατοστών του χιλιοστού, ή αν χρειάζεται με μεγαλύτερη διάμετρο, σε κουβαρίστρα, η οποία χρησιμοποιείται με ένα εύκαμπτο αλλά γερό καλάμι εξακοντισμού.
Πρόκειται για μια πολύ απλή ορμιά, στην άκρη της οποίας δένεται ένα τσιγκελάκι. Σ’ αυτό δολώνεται ένας μικρός κύβος πατάτας ή κάποιο ζυμάρι σε σχήμα μπάλας.

Το πλεονέκτημα αυτής της ελεύθερης ορμιάς είναι ότι επιτρέπει στο δόλωμα να βυθιστεί στο ακίνητο νερό του έλους και να ακουμπήσει στην υποβρύχια βλάστηση (αν υπάρχει), χωρίς να καθήσει στο βυθό. Όταν η ορμιά αποκτήσει βάρος, με τα βαρίδια, πολύ πιθανό είναι το δόλωμα να βυθιστεί ανάμεσα στα υδρόβια χόρτα και να μείνει κρυμμένο απ’ το ψάρι. Χωρίς το βαρίδι το δόλωμα κατεβαίνει μαλακά και ακουμπά στην υποβρύχια βλάστηση.
Με σκοπό να αποφευχθεί το ατύχημα που αναφέραμε, το ρίξιμο του δολώματος πρέπει να γίνει προσεκτικά και σε καμμιά περίπτωση ο ψαράς δεν θα πρέπει να επαναφέρει, ακόμα και για λίγο, την ορμιά. Αν κάνει κάτι τέτοιο, εύκολα η ορμιά θα χαθεί ανάμεσα στα φύκια. Αν το δόλωμα αφεθεί να κατέβει ελεύθερα, θα ακουμπήσει στα υποβρύχια χόρτα και οι πιθανότητες να προσελκύσει το ψάρι, θα είναι αναμφίβολα, πολύ μεγαλύτερες.

Για το ψάρεμα με το καλάμι εξακοντισμού προτιμούν τα ζυμάρια απ’ τα πιο εύθραυστα φυτικά δολώματα, όπως τη πατάτα και τα άλλα λαχανικά βρασμένα ή φρέσκα. Το ζυμάρι, φτιαγμένο ώστε να είναι αρκετά στέρεο, θα αντέξει στο χτύπημα με την επιφάνεια και στη διαβρωτική επίδραση του νερού. Το ζυμάρι με βάση από αραποσιτάλευρο, καλά παρασκευασμένο, μπορεί να αντέξει ώρες και ώρες κάτω απ’ το νερό χωρίς η στάση του δολώματος πάνω στο αγκίστρι να αλλάξει.
Αυτό δεν είναι δυνατό με φυτικά δολώματα άλλου είδους, λόγου χάρη με την βραστή πατάτα που δεν μπορεί να εξακοντιστεί στ’ ανοιχτά με τόση σιγουριά ώστε να μη χαθεί στο πέταγμα ή όταν βυθίζεται στο νερό.Μερικοί ειδικοί, ακόμα και με αναγνωρισμένη πείρα, αξιώνουν το δόλωμα να τοποθετείται στο αγκίστρι με τρόπο που να αφήνει ελεύθερη την αιχμή. Αυτό το τέχνασμα δεν μου φαίνεται απαραίτητο, αν πάρουμε υπόψη κιόλας πως ο κάρπος, ιδιαίτερα σε πολυσύχναστες περιοχές, μπορεί να αντιληφθεί το λεπτό γυαλιστερό ακάλυπτο μέταλλο, πράγμα που θα τον εμποδίσει σίγουρα να δαγκώσει το δόλωμα μας.

p2066 300x198 - Το ψάρεμα του κάρπουΜε τον κάρπο παρατηρούμε πολύ παράξενα γεγονότα: σ’ ένα γνωστό μου μέρος, όπου ζούσαν κάρποι μεγάλων διαστάσεων, φαίνονταν πολύ συχνά αυτά τα ψάρια, τις ζεστές ημέρες, όταν ανέβαιναν στην επιφάνεια σε μεγάλο αριθμό. Κι όμως δεν ήταν δυνατό με κανένα τρόπο να τους πιάσω. Κάνοντας κάθε είδους προσπάθεια γι’ αυτό το σκοπό, έχασα πολύ χρόνο. Σε δυο χρόνια είχα μια μόνο τυχερή μέρα. Το ψάρι, εκείνη την ημέρα, τσίμπαγε με απληστία το δόλωμα, ενώ (όπως και στην αρχή) και στη συνέχεια, δεν έδειξε καθόλου να του αρέσουν τα ίδια δολώματα. Θυμάμαι πως εκείνη την τυχερή μέρα αγκίστρωσα έξι καρπούς καταφέρνοντας να πιάσω μόνο τρεις.
Αυτοί οι κάρποι, εντούτοις, είχαν μεγάλο βάρος και διαστάσεις: συνολικά ζύγιζαν παραπάνω από 15 κιλά.Η εκκεντρικότητα κι η παραξενιά του κυπρινιδούς αυτού επαναλαμβάνεται συχνά και σ’ άλλα νερά. Στα ταραγμένα νερά κιόλας, που είναι πολύ πιο εύκολο να ξεγελαστεί το ψάρι, το φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Σε ορισμένες περιόδους του χρόνου οι κάρποι δείχνουν μια απόλυτη ανορεξία για οποιοδήποτε δόλωμα τους παρουσιαστεί, ενώ, ορισμένες εξαιρετικές μέρες, δαγκώνουν άπληστα το ένα μετά το άλλο τα δολώματα που τους προσφέρονται.

Φυσικά οι μικροί κάρποι 400-500 γραμμαρίων είναι πιο εύκολο να πιαστούν, επειδή συνήθως δεν προσέχουν πολύ και δαγκώνουν με ευκολία. Όταν περάσει το ένα κιλό βάρος, ο κάρπος ακόμα κι όταν ζει σε σχετικά ήσυχες περιοχές, δείχνει μια φυσική δυσπιστία.Τελειώνοντας, το ψάρεμα του κάρπου προσφέρει προπάντων τη δυνατότητα να πιάσουμε πραγματικά μεγάλα ψάρια που με τη δύναμη και την ενεργητικότητα τους, βάζουν σε σκληρή δοκιμασία τα νεύρα του ψαρά που θα ζήσει ωραίες περιπέτειες ακόμα κι αν η αναμονή θα είναι μεγάλη και σχετικά ανιαρή.

Share