Είναι ενδιαφέρον και εξαιτίας της μεγάλης ποικιλίας δολωμάτων που μπορούμε να βάλουμε στο αγκίστρι. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, με τα ζεστά νερά, ο μεγαλύτερος αριθμός τσιρονιών πιάνεται χρησιμοποιώντας φυτικά δολώματα

p2108 300x203 - Το ψάρεμα του τσιρονιού(τα νηματώδη φύκια που βρίσκονται εύκολα σε διάφορα κανάλια με καθαρά και διαφανή νερά), γλυκό αραποσίτι και βραστό σιτάρι. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή την άνοιξη, την περίοδο της γονιμοποίησης, τα μεγαλύτερα τσιρόνια πιάνονται πάντα με την ελαφριά ορμιά βυθού, δολώνοντας με τον κόκκινο γαιοσκώληκα. Ανάμεσα στα φυσικά δολώματα το καλύτερο είναι, χωρίς αμφιβολία, το σκουλήκι της λάσπης, που δύσκολα ένα περαστικό τσιρόνι θα αρνηθεί όταν το αντιληφθεί. Ένα πολύ καλό δόλωμα για το τσιρόνι είναι η κάμπια της μύγας, την οποία παίρνει πολύ εύκολα αυτό το ψάρι, που εξάλλου είναι πολύ ευαίσθητο στο μαλάγρωμα, όταν προετοιμάζεται δηλαδή η περιοχή με την πρακτική της μαλάγρας. Ευτυχώς το τσιρόνι που τσιμπά την κάμπια της μύγας, κρατά την μπουκιά για πολύ πιο μεγάλο χρόνο απ’ ότι ο καβεδάνος και το φτύνει πολύ πιο δύσκολα και γι’ αυτό το ψάρεμα με τη χρήση φυσικού δολώματος αποδεικνύεται πως είναι πολύ πιο εύκολο για το τσιρόνι απ’ ότι για τον καβεδάνο.

Ο αναγνώστης ας μας συγχωρήσει αυτή τη συνεχή σύγκριση με τον καβεδάνο, αλλά το θεωρώ σαν κάτι το απαραίτητο, επειδή είναι δυνατόν να συναντήσει κανείς πολύ εύκολα και τα δυο είδη μαζί, ιδιαίτερα στα μεγάλα ποτάμια. Θεωρούν πως το τσιρόνι είναι εξαιρετικά περίεργο και γι’ αυτό το ψάρεμα του είναι τελικά πιο εύκολο απ’ ότι με τ’ άλλα είδη, στα οποία η περιέργεια συνοδεύεται με μεγάλη πονηριά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή στην περίοδο που προηγείται ακριβώς απ’ τη γονιμοποίηση, μπορούν να πιαστούν μεγάλα ψάρια, όπως είπα, με ελαφριά ορμιά βυθού δολωμένη με τον γαιοσκώληκα. Κατά τη χειμερινή περίοδο συμφέρει να ψάχνουμε τα τσιρόνια στα βαθιά νερά, δίπλα στις απότομες όχθες ή ακόμα καλύτερα, δίπλα στις όχθες με πλούσια υποβρύχια βλάστηση και ρίζες, περιοχές όπου συχνάζει το τσιρόνι όταν αισθάνεται πως πλησιάζει η εποχή της γονιμοποίησης. Δεν είναι σπάνια η περίπτωση να πιαστούν τη χειμερινή περίοδο ψάρια με πραγματικά εξαιρετικό μέγεθος και πολύ μαχητικά. Η επιλογή των εργαλείων για το ψάρεμα του τσιρονιού είναι πολύ λεπτή υπόθεση, όσο και για το ψάρεμα του καβεδάνου, κύρια σε σχέση με τις συνθήκες του νερού και τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η τοποθεσία που έχουμε επιλέξει.Λόγου χάρη, σε πολλά νερά της Ευρώπης ψαρεύουν τα τσιρόνια με πολύ μακριά καλάμια και με άλλο τόσο μακριές ορμιές. Αυτά τα καλάμια είναι ως επί το πλείστον βαριά και για να τα χειριστεί κανείς χρειάζεται να έχει κάποια πείρα καθώς και τη θέληση να ξεπεράσει τη δυσφορία που γεννιέται στον ψαρά με τη χρήση ενός τόσο δύσχρηστου εργαλείου.

Συνήθως χρησιμοποιούν σταθερά καλάμια με μέσο μήκος 66.50 μέτρων, επειδή σχεδόν πάντα το τσιρόνι συναντιέται σε αρκετά βαθιά νερά.Εδώ και λίγα χρόνια όμως στην Ευρώπη, χρησιμοποιούν περισσότερο όπως και για τον καβεδάνο, συνηθισμένα καλάμια «επαναφοράς» μήκους περίπου 45 μέτρων, τα οποία παρουσιάζουν τα χαρίσματα που περιγράψαμε σε άλλα σημεία.Η ορμιά για το τσιρόνι είναι η ίδια που χρησιμοποιείται για τον καβεδάνο, εκτός απ’ το ότι για τα μεγάλα ψάρια η διατομή της αρματωσιάς μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερη, πάντα σε ορισμένα όρια, αντίθετα όμως με την εξαιρετική προσοχή που πρέπει να δίνουμε πάντα, ώστε η αρματωσιά για τον καβεδάνο να είναι πολύ λεπτή.Η ορμιά επίσης πρέπει οπωσδήποτε να μανουβράρεται με τρόπο ώστε το δόλωμα να προηγείται απ’ την ορμιά και το βαρίδι. Πρέπει να επιλεγεί ο φελλός όπως και στις άλλες μεθόδους ψαρέματος του σκαρουνιού και του καβεδάνου και να μολυβωθεί η ορμιά ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του μέρους και έτσι αν τα νερά είναι τρεχούμενα θα επιλεγούν φελλοί με τέτοια διάμετρο και τέτοιο σχήμα που να μπορούν να στηρίζουν με τον κατάλληλο τρόπο το βαρίδι, ενώ στα στατικά και ακίνητα νερά είναι φυσικά προτιμότερος ο φελλός σε σχήμα φτερού, που είναι πολύ ευαίσθητος και κάνει αντιληπτό ακόμα και το παραμικρό άγγιγμα του ψαριού.

p2102 300x225 - Το ψάρεμα του τσιρονιούΑν κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή την άνοιξη το τσιρόνι προτιμά τον κόκκινο γαιοσκώληκα ή καλύτερα εκείνο της λάσπης, καθώς και την κάμπια της μύγας, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρού και την άνοιξη οι συνήθειες του αλλάζουν. Τότε το μεγαλύτερο μέρος των τσιρονιών πιάνεται δολώνοντας τρυφερό ή βρασμένο αραποσίτι, καθώς και βρασμένο σιτάρι.Ένα πολύ αποτελεσματικό δόλωμα, σε ορισμένες τοποθεσίες, είναι οι σπόροι του αραποσιτιού, ώριμοι, πλούσιοι σε γλυκό γαλακτώδες υγρό, από τους οποίους μια ορισμένη ποσότητα πρέπει πρώτα να ρίχνονται για να προετοιμαστεί κατάλληλα η τοποθεσία με την τεχνική του μαλαγρώματος, έτσι ώστε να προσελκυστεί ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός ψαριών στην περιοχή που θα ψαρέψουμε. Ενώ για άλλα είδη η ποσότητα μαλάγρας πρέπει να υπολογιστεί με τρόπο ώστε να αποφευχθεί μια υπερβολική διατροφή των ψαριών, που κατόπιν θα περιφρονούσαν το δόλωμα, για το τσιρόνι αυτή η προφύλαξη δεν είναι τόσο πολύ σημαντική, επειδή όσο πιο περισσότερο χρόνο μαλαγρώσουμε το μέρος, τόσο πιο εύκολα το ψάρι θα προσελκύεται απ’ το δόλωμα.

Το γλυκό αραποσίτι τοποθετείται σ’ ένα αγκίστρι αρ. 10, ανά δύο ή τρεις σπόρους, έτσι ώστε να σκεπαστεί εντελώς το μέταλλο. Όταν αυτό το πραγματικά αποτελεσματικό δόλωμα θα τείνει να εξαφανιστεί, επειδή θα περάσει η εποχή του, συμφέρει να δοκιμάσουμε την τύχη μας με σπόρους από ψημένο ή βρασμένο αραποσίτι ή με βρασμένους σπόρους καναβουριού, ή ακόμα με χοντρό σιτάρι, πάντα βρασμένο και το οποίο χρησιμοποιούμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Οι σπόροι δημητριακών που έχουν παρασκευαστεί μ’ αυτό τον τρόπο μπορούν να τοποθετηθούν στο αγκίστρι με μεγάλη ευκολία, επειδή όταν έχουν βράσει στον κατάλληλο βαθμό γίνονται αρκετά τρυφεροί. Για την προετοιμασία νομίζω πως θα πρέπει να επιμείνω λίγο, προπάντων επειδή, όπως είναι γνωστό τα τόσο αποτελεσματικά αυτά δολώματα δεν χρησιμοποιούνται και τόσο πολύ από τους ψαράδες μας (όπως κι από τους ψαράδες της Ιταλίας εξάλλου), ακόμα και σε περιοχές όπου αυτό το συμπαθητικότατο ψάρι είναι κοινό και θα του άξιζε μεγαλύτερη προσοχή.Ένα δόλωμα που απ’ τους Γάλλους ψαράδες θεωρείται αξεπέραστο είναι το κανναβούρι (δηλαδή ο σπόρος κανναβουριού) που χρησιμοποιείται με κατάλληλο τρόπο απ’ τους ψαράδες της κεντρικής Ευρώπης, σχεδόν αποκλειστικά για το ψάρεμα του τσιρονιού. Το βράσιμο το κάνει αρκετά τρυφερό και έτσι μπορεί να δολωθεί στο αγκίστρι.Φυσικά το κανναβούρι, όπως όλα τα βρασμένα φυτικά δολώματα, μπορεί να είναι αποτελεσματικό μόνο μετά από το μαλάγρωμα της περιοχής, η οποία μπορεί να διαρκέσει ακόμα και για μερικές μέρες. Χωρίς αυτή την προετοιμασία δεν είναι δυνατό να πιάσουμε τσιρόνια με το κανναβούρι, επειδή αυτά τα ψάρια δεν γνωρίζουν καθόλου αυτό το δόλωμα απ’ το περιβάλλον τους και το εκτιμούν μονάχα αφού το δοκιμάσουν και συνηθίσουν στη γεύση του.

Οι μέθοδοι μαλαγρώματος για το κανναβούρι είναι διάφορες και, φυσικά, ο κάθε ψαράς που εφαρμόζει μια μέθοδο θεωρεί, αυθόρμητα, πως η δική του μέθοδος είναι και η καλύτερη. Μερικοί ψαράδες σκορπίζουν κανναβούρι στα νερά για πολλές ημέρες (αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιούν οι ψαράδες που βρίσκονται σε τοποθεσία που είναι κοντά στο ποτάμι κι έτσι η διαδικασία αυτή γίνεται εύκολα). Αλλοι βράζουν αλεύρι που έχει παρθεί απ’ τους σπόρους του κανναβουριού και έχει ανακατευθεί με αλεύρια από άλλες ουσίες, καθώς και με αργιλώδες χώμα και άμμο, και ορκίζονται πως μ’ αυτή τη μέθοδο αν χρησιμοποιηθεί σωστά, η μαλάγρα οδηγεί το ψάρι να εκτιμήσει αυτή τη γευστική τροφή και να τη συνηθίσει σε ελάχιστο χρόνο.Αυτή η τελευταία μέθοδος μου φαίνεται, παίρνοντας υπόψη κιόλας τις πολυάριθμες μαρτυρίες που μάζεψα, η καλύτερη. Προφανώς το αλεύρι που έχει παρθεί απ’ τον σπόρο του κανναβουριού, το ψάρι μπορεί να το καταπιεί πολύ πιο εύκολα και η γεύση που προέρχεται από ένα μίγμα παρασκευασμένο απ’ αυτό το αλεύρι, έχει άμεσο αποτέλεσμα, ενώ οι βρασμένοι σπόροι που πετιούνται σαν μαλάγρα, μπορούν να φαγωθούν απ’ το ψάρι μόνο μετά από ορισμένο χρόνο και έτσι το τσιρόνι μπορεί να το εκτιμήσει μόνο αφού έχει δοκιμάσει αρκετή ποσότητα απ’ αυτή την ασυνήθιστη τροφή.

p2110 300x202 - Το ψάρεμα του τσιρονιούΟι βρασμένοι σπόροι κανναβουριών συνήθως διατηρούνται σε δοχεία, που περιέχουν καθαρό νερό, με τρόπο ώστε, να αποφεύγεται η αποξήρανση τους, πράγμα που θα γινόταν σίγουρα αν οι σπόροι αυτοί φυλάγονταν σε σακουλάκια από ύφασμα ή σε δοχεία χωρίς νερό και σ’ επαφή με τον αέρα.Το ψάρεμα με τους σπόρους κανναβουριού, δόλωμα όχι τόσο γνωστό στη χώρα μας και τη νότια Ευρώπη γενικότερα, γίνεται δολώνοντας σε ένα αγκίστρι αρ. 14, δύο ή τρεις σπόρους με τρόπο ώστε το μέταλλο του αγκιστριού να σκεπαστεί εντελώς. Μερικοί ψαράδες προτιμούν ν’ αφήνουν την αιχμή του αγκιστριού ξεσκέπαστη κι αυτή η μέθοδος μου φαίνεται χρήσιμη επειδή το κανναβούρι είναι τόσο τρυφερό, ακόμα κι αν βραστή μέχρι το κατάλληλο σημείο, ώστε να επιτρέπει την εισχώρηση του αγκιστριού στο στόμα του ψαριού, ξεπερνώντας ακόμα και την αντίσταση της φλούδας που σκεπάζει τον σπόρο.Οι εκλεπτυσμένοι Γάλλοι ψαράδες, μερικές φορές, για να αυξήσουν τη δελεαστική ικανότητα του κανναβουριού, το ξεφλουδίζουν και τοποθετούν στο αγκίστρι την ψίχα του σπόρου. Αυτή είναι μια σχετικά βαρετή ενέργεια που σίγουρα, οι δικοί μας ψαράδες αν λάβουμε υπ’ όψη τον χαρακτήρα τους δεν θα την ενέκριναν ανεπιφύλακτα.

Εντούτοις παραμένει βέβαιο πως ο σπόρος του ξεφλουδισμένου κανναβουριού είναι πολύ πιο δελεαστικός για τα ψάρια απ’ ότι οι απλώς βρασμένοι σπόροι. Φυσικά ακόμα και οι σπόροι κανναβουριού που ξεφλουδίζονται είναι βρασμένοι μέχρι το κατάλληλο σημείο. Μπορώ κιόλας να προσθέσω πως αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο το εσωτερικό τους, είναι απαραίτητο να βράσουμε τους σπόρους πολύ περισσότερο, έτσι ώστε να είναι πολύ πιο εύκολη η αφαίρεση της φλούδας.Πολλοί είναι οι Γάλλοι ψαράδες που υποστηρίζουν πως ο σπόρος του κανναβουριού είναι αποτελεσματικός στο ψάρεμα του τσιρονιού σ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Μου φαίνεται πως θα πρέπει να αντιπαραθέσω άλλες γνώμες σε σχέση μ’ αυτή την παρατήρηση, επειδή ο σπόρος του κανναβουριού αν κι είναι τα πιο ορεκτικά δολώματα για το τσιρόνι, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός κατά τη διάρκεια της άνοιξης και μέχρι το φθινόπωρο, αλλά κατά τη διάρκεια του χειμώνα η αποτελεσματικότητα του είναι σαφώς μικρότερη, επειδή όπως συμβαίνει και με κάθε άλλο φυτικό δόλωμα, συνήθως περιφρονιέται απ’ το ψάρι το οποίο βρίσκεται να ψάχνει ζωικά δολώματα. Το τσιρόνι, το χειμώνα, προτιμά το γαιοσκώληκα και την κάμπια της μύγας.

Υποστηρίζουν, πάντα οι ίδιοι Γάλλοι ειδικοί, πως το ψάρεμα με το κανναβούρι μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα μονάχα αν η ορμιά χρησιμοποιείται με τον κατάλληλο τρόπο, έτσι ώστε να μπορεί να προσελκύει το ψάρι, το οποίο, σε ορισμένες εποχές του χρόνου, είναι πολύ πιο ανόρεκτο και δύσπιστο. Προφανώς η τεχνική του χειρισμού της ορμιάς έχει μεγάλη σημασία για την επιτυχία του ψαρέματος, όχι μονάχα με τους σπόρους κανναβουριού, αλλά με οποιοδήποτε δόλωμα. Το δόλωμα πρέπει πάντα να προηγείται απ’ την ορμιά. Κι ο ψαράς, σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι Γάλλοι φίλοι μας και συνάδελφοι, πρέπει συχνά να κινεί τον φελλό (ιδιαίτερα αν το ψάρεμα γίνεται σε λίμνη ή στα μακριά εκείνα ποτάμια με το πολύ αργό ρεύμα) έτσι ώστε να προσελκύεται το ψάρι.Όλα τα δολώματα, αν κινούνται με τον κατάλληλο τρόπο, μπορούν να προσελκύουν το ψάρι κοντά τους και μπορούν επίσης να το οδηγήσουν να δαγκώσει το δόλωμα, και γι’ αυτό ο κανόνας που αναφέραμε δεν είναι κατάλληλος μόνο για το καναβούρι, αλλά για οποιοδήποτε άλλο δόλωμα που θέλουμε να παρουσιάσουμε στο ψάρι, ιδιαίτερα στα στάσιμα νερά όπου το τσιρόνι, όπως όλα τα άλλα είδη ψαριών, εκδηλώνει μεγαλύτερη οκνηρία ή, αν μή τι άλλο, μια σημαντική δυσπιστία.Στα βαθιά νερά με αργό ρεύμα η καλύτερη τεχνική χειρισμού είναι, σύμφωνα με τις συμβουλές των ειδικών του θέματος, να συγκρατούμε την ορμιά και να την αφήνουμε πάλι αμέσως κατά τη διάρκεια του «περάσματος». Αυτή η μανούβρα καθορίζει την άνοδο του δολώματος κατά μερικά εκατοστόμετρα και την κάθοδο του πάλι προς το βυθό. Φαίνεται πως αυτό το σύντομο «ανέβα  κατέβα» του δολώματος είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον για το ψάρι, το οποίο, ακόμα κι αν έχει τραφεί με το μαλάγρωμα, δεν θα παραμελήσει τη μπουκιά που θα του φανεί πολύ ορεκτική και αρκετά στέρεη, ώστε να αξίζει τον κόπο να την καταπιεί.

Για να κάνουν αυτή τη μανούβρα του δολώματος, αυτοί που ψαρεύουν με το σταθερό καλάμι, χωρίς κουβαρίστρα, θα πρέπει απλώς να σταματήσουν την κορυφή του καλαμιού που βρίσκεται πάνω απ’ το φελλό και ακολουθεί την πορεία του. Για ότι αφορά το καλάμι επαναφοράς πρέπει να κρατάει το νήμα πάνω απ’ το δοξάρι και να το αφήνει πάλι την κατάλληλη στιγμή, έτσι ώστε να προκαλεί το φαινόμενο των συνεχών τραβηγμάτων και αμολλημάτων το οποίο, όπως ανέφερα, μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικό γι’ αυτό το είδος ψαρέματος.Ένα άλλο πολύ ορεκτικό δόλωμα για το τσιρόνι είναι η πατάτα, αλλά κι αυτό δεν πολυχρησιμοποιείται στη χώρα μας, είτε εξαιτίας του ότι δεν είναι εύκολη στη χρήση της, είτε γιατί οι λίγοι ψαράδες των γλυκών νερών έχουν συνηθίσει να χρησιμοποιούν δολώματα όπως τα σκουλήκια ή άλλα, χωρίς τελειοποιήσεις που σίγουρα θα έδιναν άλλο ενδιαφέρον στο ψάρεμα των γλυκών νερών.Η πατάτα είναι ορεκτική για πολλά ψάρια κι ιδιαίτερα αυτό φαίνεται με το γριβάδι και το τσιρόνι. Και η πατάτα, λοιπόν, αν χρησιμοποιηθεί σωστά, μπορεί να αποδώσει καλά αποτελέσματα, αρκεί βέβαια, όπως συμβαίνει και με όλα τα φυτικά δολώματα, να προηγείται ένα κατάλληλο μαλάγρωμα.

p2103 237x300 - Το ψάρεμα του τσιρονιούΗ προετοιμασία της πατάτας είναι πολύ εύκολη: μια πατάτα τοποθετείται μέσα σε βραστό νερό και αφήνεται να βράσει μια συγκεκριμένη ώρα χωρίς, όμως να φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να διαλύεται η ψύχα. Η πατάτα θα πρέπει να είναι μισοβρασμένη κι όχι βρασμένη τελείως και πρέπει να διατηρεί τη στερεότητα που είναι απαραίτητη για να μπορεί να συγκρατιέται στο αγκίστρι, το οποίο, εξαιτίας της ιδιαιτερότητα της μεθόδου, πρέπει να επιλέγεται από λεπτό μέταλλο και πάντα σχετικά ελαφρύ.Όταν η πατάτα έχει βράσει στον κατάλληλο χρόνο, κόβεται σε φέτες πάχους ενός ή το πολύ ενάμισι εκατοστόμετρου. Οι μπουκιές μετά παρασκευάζονται με τον εξής τρόπο: χρησιμοποιώντας ένα λεπτό μεταλλικό σωλήνα με διάμετρο από ένα ως ενάμισι το πολύ εκατοστόμετρα, φτιάχνουν μικρούς κύβους εισχωρώντας αυτό το σωλήνα στο δίσκο της πατάτας. Αυτοί οι κύλινδροι έχουν την επιθυμητή διάμετρο και πάχος.Αυτοί οι μικροί κύλινδροι μετά δολώνονται στο αγκίστρι και αποτελούν ένα πολύ εύχρηστο δόλωμα, επειδή από μια μόνο πατάτα μπορεί να δημιουργηθεί μεγάλος αριθμός από κυλίνδρους.Πάντα με ένα μαλάγρωμα προηγουμένως, το τσιρόνι μπορεί να δελεαστεί και με τη χρήση ζυμαριών τα οποία έχουν σύνθεση ανάλογη με τις συνήθειες και τα γούστα αυτού του ψαριού στην κάθε τοποθεσία.Το ψωμί, όπως όλα τα άλλα παρασκευαζόμενα δολώματα, έχει ιδιαίτερη επιτυχία κι αυτό συμβαίνει ειδικότερα στις περιοχές όπου τα νερά είναι στάσιμα και βαθιά, στα οποία προσελκύονται τσιρόνια μεγάλων διαστάσεων.Οι Γάλλοι συνηθίζουν να ψαρεύουν το τσιρόνι με το φημισμένο τους «βερντεβαζ». Αυτό το δόλωμα είναι πολύ γνωστό ανάμεσα στους Γάλλους ψαράδες που το χρησιμοποιούν για όλα τα είδη ψαριών όταν τους είναι δυνατόν. Φυσικά, το βερντεβαζ είναι ορεκτικό για τα ψάρια κάθε είδους, και γι’ αυτό το τσιρόνι, αν και δεν προσελκύεται ιδιαίτερα απ’ αυτό το είδος δολώματος, εντούτοις πιάνεται με ορισμένη ευκολία, ειδικότερα στα νερά εκείνα όπου ο ψαράς δεν έχει ιδιαίτερη προτίμηση και πολιορκεί οποιοδήποτε ψάρι, μικρό ή μεγάλο, που υπάρχει στο μέρος εκείνο.

Αλλο δόλωμα ορεκτικό για το τσιρόνι και που δεν χρησιμοποιείται στην Ελλάδα, είναι ο σπόρος του σιταριού που πρέπει να είναι πολύ βρασμένος και περασμένος στο αγκίστρι με τον ίδιο τρόπο που συμβουλεύεται για το κανναβούρι. Ο σπόρος του σιταριού είναι πολύ πιο σκληρός απ’ ότι εκείνος του κανναβουριού και συνεπώς πρέπει να βραστή για περισσότερο χρόνο. Κατά τη διάρκεια του βρασίματος ο σπόρος φουσκώνει σημαντικά και πολύ συχνά σπάει. Πρέπει κανονικά να προσέχουμε κατά τη διάρκεια του ψαρέματος και να φροντίζουμε ώστε να αποφεύγουμε οι σπόροι του σιταριού να αδειάζουν απ’ το περιεχόμενο τους ή να σκάνε και χάνοντας όλο το εσωτερικό τους να μένει στο αγκίστρι μονάχα η φλούδα τους, που δεν είναι και τόσο δελεαστική για τα ψάρια.Πρέπει απ’ την άλλη μεριά να σημειώσουμε πως, κανονικά, οι σπόροι οποιουδήποτε είδους βράζονται μαζί με ζάχαρη ή Φυσικά, όπως όλα τα ψάρια των μισών νερών του βυθού, το τσιρόνι μπορεί να πάρει σχετικά εύκολα και την κάμπια της μύγας. Αυτό το ψάρι συνήθως είναι λιγότερο δύσπιστο απ’ τον καβεδάνο και δεν είναι απαραίτητο να σκεπαστεί τελείως το αγκίστρι, δολώνονται δύο ή περισσότερες κάμπιες μύγας, όπως είναι αναγκαίο για τον μεγάλο καβεδάνο.Συμβουλεύουμε εντούτοις, επειδή συχνά μπορούμε να συναντήσουμε υπέροχους καβεδάνους στα φρέσκα νερά των τσιρονιών, να ακολουθήσουμε έτσι κι αλλιώς αυτή τη μέθοδο της τέλειας κάλυψης του αγκιστριού. Αυτό το τέχνασμα στο τέλος δεν θα αποδειχτεί ανώφελο και δεν προκαλεί καμιά ζημιά για τους ψαράδες των μεγάλων τσιρονιών, που μερικές φορές περιμένουν για πολλές ώρες.

Αν και το τσιρόνι δαγκώνει ακόμα κι άλλες κάμπιες καθώς και τις ξεραμένες κάμπιες του μεταξοσκώληκα, όταν δολώνονται αφού έχουν μουλιάσει σε κρύο νερό για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα (έτσι ώστε να μπορούν να διαπεραστούν απ’ το αγκίστρι), το καλύτερο δόλωμα για το τσιρόνι είναι το «χόρτο». Φυσικά δεν πρόκειται για χόρτο αλλά για ένα αρκετά κοινό φύκι, που βρίσκεται σε ορισμένα ρυάκια και στα ποτάμια με καθαρά νερά.ζαχαρίνη που διαλύεται στο νερό. Αυτές οι ουσίες δίνουν στο δόλωμα μια πιο δελεαστική οσμή. Και το τσιρόνι, πράγματι, προσελκύεται απ’ την υπόγλυκη γεύση που προέρχεται απ’ τα δολώματα που παρασκευάζονται μ’ αυτό το τρόπο. Μερικοί ανικανοποίητοι προσθέτουν στη ζάχαρη ή τη ζαχαρίνη σπόρους από άνιθο ή εσάνς από άνιθο και άλλες ουσίες τέτοιου είδους, που σύμφωνα με τις πληροφορίες που μπόρεσα να πάρω, δεν είναι καθοριστικά για την έκβαση του ψαρέματος.Το ψάρεμα του τσιρονιού, με τη χρήση βραστών δημητριακών είναι αρκετά δύσκολο, προπάντων επειδή οι ψαράδες της πόλης (κι οι οποίοι είναι οι περισσότεροι απ’ όσους ασκούν αυτές τις μεθόδους) δεν μπορούν να φτάσουν νωρίτερα στο μέρος του ψαρέματος έτσι ώστε να το μαλαγρώσουν με τον κατάλληλο τρόπο. Τώρα, μου φαίνεται χρήσιμο να επιμείνω στην ανάγκη του μαλαγρώματος, επειδή είναι πια αποδείγμενα πως με τα φυτικά δολώματα, ωμά ή βρασμένα, η επιτυχία είναι αμφίβολη, αν το μέρος δεν έχει μαλαγρωθεί προηγουμένως.

p2111 300x163 - Το ψάρεμα του τσιρονιούΤο φύκι που χρησιμοποιείται για το ψάρεμα του τσιρονιού λέγεται, ανάλογα και με την τοποθεσία, «μούχλο» ή και πιο απλά λέγεται «χόρτο», κι είναι ένα νηματώδες φύκι που φυτρώνει πάνω απ’ τους βυθισμένους βράχους και τις πέτρες. Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το ψάρεμα με το φύκι φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Σε ορισμένες δε περιοχές της βόρειας Ιταλίας και της Γαλλίας πολλοί ψαράδες, πριν αρχίσουν το ψάρεμα της ημέρας, μπαίνουν στο νερό κοντά στην όχθη και μαζεύουν αυτό το δόλωμα.Το φύκι υπολογίζεται να είναι σε τέτοια ποσότητα, που να σκεπάζει το αγκίστρι και τυλίγεται γύρω απ’ το λεπτό μέταλλο έτσι ώστε να αποτελεί μια μπουκιά, με σχήμα και διαστάσεις κατάλληλες για το ψάρι. Καλό θα είναι να αφήνουμε να κρέμεται η άκρη του νηματώδους φυκιού απ’ την λεγόμενη «ουρά», πράγμα που φαίνεται να είναι πολύ δελεαστικό και ακαταμάχητο για τα ψάρια.Μια μέθοδος τελείως άγνωστη στην Ελλάδα και στην Ιταλία και που εφαρμόζεται αρκετά σπάνια στη Γαλλία (όπου εξάλλου οι ψαράδες του τσιρονιού είναι πολυάριθμοι και έχουν φτάσει σε πραγματικά εκπληκτική ειδίκευση), είναι το ψάρεμα στα μισά νερά με το αγκίστρι δολωμένο με μια χάντρα.

p2102 - Το ψάρεμα του τσιρονιούΑυτό το τεχνητό δόλωμα αποτελείται από μια πολυγωνική χάντρα, από κρύσταλλο ή από κάποια πλαστική ύλη ή, ακόμα, από χρωματιστό γυαλί φυσικά χρωματισμένο με κόκκινο, μαύρο ή κίτρινο χρώμα, η οποία περνιέται στο παράμαλλο της ορμιάς μέχρι να συναντήσει την καμπύλη του αγκιστριού.Το ψάρεμα με τη χάντρα είναι κατάλληλο προπάντων για όσους δεν έχουν όρεξη να επαναλαμβάνουν την επιχείρηση δόλωσης, όπως γίνεται με τα φυτικά ή ζωικά δολώματα. Κανονικά, ο ψαράς προετοιμάζει την περιοχή με μαλάγρωμα από σπόρους σιταριού ή κανναβουριού και ρίχνει στο νερό την ορμιά που έχει σαν δόλωμα τη χάντρα. Συνήθως αυτό το δόλωμα πρέπει να κινείται με τον κατάλληλο τρόπο, κατά τη διάρκεια του περάσματος, για να προσελκύσει τα ψάρια. Η χάντρα όταν ρίχνεται ακίνητη και χωρίς κανένα τράβηγμα, στο λίγο ή πολύ αργό ρεύμα, δεν είναι καθόλου δελεαστική για το τσιρόνι, αλλά θα μπορεί να το προσελκύσει μόνο όταν η ορμιά θα χειρίζεται με κατάλληλο τρόπο, έτσι ώστε να κρατά το δόλωμα συνεχώς σε κίνηση.

Share