Φαλαινα ΦΥΣΗΤΗΡΑΣ (PHYSETER MACROCEPHALUS)
O φυσητήρας είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ζώα του πλανήτη. Oι προσαρμογές του στο θαλάσσιο περιβάλλον προκαλούν τόσο τον θαυμασμό όσο και την απορία της σύγχρονης επιστήμης, που δεν έχει ακόμη κατορθώσει να εξηγήσει πολλές από αυτές. Δικαιολογημένα, ο φυσητήρας έχει χαρακτηριστεί ως «το ζώο των υπερθετικών».O φυσητήρας είναι ο μεγαλύτερος οδοντοφόρος οργανισμός. Oι αρσενικοί φυσητήρες μπορούν να ξεπεράσουν τα 18 μέτρα σε μήκος και τους 44 τόνους σε βάρος!Παρουσιάζει τον πιο έντονο φυλετικό διμορφισμό μεταξύ των θηλαστικών, αφού τα πολύ μικρότερα θηλυκά δεν ξεπερνούν τα 12 μέτρα. Ως συνέπεια, τα ώριμα αρσενικά είναι 3 φορές βαρύτερα από τα θηλυκά.Οι φυσητήρες είναι οι καλύτεροι δύτες, αφού παρ’ ότι αναπνέουν ατμοσφαιρικό αέρα όπως κι εμείς, κατορθώνουν με μια ανάσα να φθάσουν τα δύο χιλιάδες μέτρα βάθος, όπου κρατούν την αναπνοή τους για τουλάχιστον μία με μιάμιση ώρα! Mέσα στο κεφάλι των φυσητήρων βρίσκεται το μεγαλύτερο όργανο παραγωγής ήχων στο ζωικό βασίλειο.Tέλος, οι φυσητήρες διαθέτουν τον μεγαλύτερο εγκέφαλο που υπήρξε ποτέ στη Γη! Στην πολύ πρόσφατη ιστορία του πλανήτη μας, στον 20 αιώνα, ο «πολιτισμός» ενός εγκέφαλου πολλές φορές πιο μικρού απ’ αυτού των φυσητήρων απείλησε με εξαφάνιση τους ειρηνικούς γίγαντες. Eυτυχώς, το 1986 η φαλαινοθηρία φυσητήρων σταμάτησε. Όμως πολλές άλλες νέες απειλές εμφανίστηκαν από τότε (ηχητική ρύπανση, χημική ρύπανση, παρασυρόμενα αφρόδιχτα κ.λ.π.). Παρατηρείται στο Αιγαίο & νότια της Κρήτης, όπου πιστεύεται ότι ζει μόνιμα & αναπαράγεται, στο Ικάριο Πέλαγος & ανάμεσα στις Βόρειες Σποράδες & τη Χαλκιδική.

physeter macrocephalus

Κι εκεί που απολαμβάνεται το καλοκαιρινό σας μπανάκι στα καταγάλανα νερά του Ιονίου, σκεφτείτε να διαπιστώσετε ένα κήτος με μήκος περίπου 25 μέτρα και βάρος 70 τόνων να σας πλησιάζει. Σίγουρα μόνο η παρουσία του θα σας προκαλέσει τρόμο, ίσως δέος. Όμως πρόκειται για μία μεσογειακή πτεροφάλαινα (Balaenoptera physalus), το δεύτερο μεγαλύτερο ζώο στον πλανήτη, που τρέφεται αποκλειστικά με κριλ (οργανισμοί που μοιάζουν με μικρές γαρίδες), καταναλώνοντας για ένα έτος περίπου 350 τόνους τροφής. Κυρίαρχη σε όγκο και σε μήκος, η μεσογειακή πτεροφάλαινα εντοπίζεται στη θαλάσαια περιοχή μεταξύ Κέρκυρας και Kεφαλλονιάς, νότια της Κρήτης και στην περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο & Κάρπαθο. Ο πληθυσμός που συναντάται στη Μεσόγειο διαφέρει γενετικά με εκείνον που βρίσκεται στα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, πρόκειται για έναν καθαρά μεσογειακό πληθυσμό.
Είδη κητωδών στα ελληνικά νερά:Ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus), ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba), Κοινό Δελφίνι (Delphinus delphis), ο Γράμπος ή Σταχτοδέλφινο (Grampus griseus), o Ζιφιός (Ziphius cavirostris), ο Φαλιανός (Phocoena phocoena), η Όρκα (Orcinus orca), η Ψευδόρκα (Pseudorca crassidens), το Μαυροδέλφινο (Globicephala melaena), η Πτεροφάλαινα (Balaenoptera physalus), ο Φυσητήρας (Physeter macrocephalus) η Ρυγχοφάλαινα (Balaenoptera acutorostrata), η Βορεινή Ραμφοφάλαινα (Mesoplodon bidens), η Μεγάπτερη ή Καμπουρωτή φάλαινα (Megaptera novaeangliae).

Ψευδόρκα (pseudorca crassidens)

Φαλιανός (phocoena phocoena)

Ρυγχοφάλαινα (balaenoptera acutorostrata)
Ζιφιός (ziphius cavirostris)

Βορεινή ραμφοφάλαινα (mesoplodon bidens) ΦΑΛΙΑΝΟΣ, ΤΟ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΟ ΕΙΔΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ!
Συγγενεύει με τα δελφίνια και ζει στο B. Aιγαίο. Η φώκαινα (Phocoena phocoena) είναι ένα μικρόσωμο και ιδιαίτερα «ντροπαλό» οδοντοκητώδες (μέσο μήκος 1,4 μέτρα). Χαρακτηριστικό της είναι η έλλειψη διακριτού ρύγχους, αντίστοιχου αυτού των δελφινιών. Mπορεί η φώκια monachus monachus να θεωρείται το πιο απειλούμενο είδος στη Mεσόγειο, όμως μια άλλη φώκαινα, ένα είδος που παρά την ονομασία του δεν μοιάζει με τις φώκιες αλλά συγγενεύει περισσότερο με τα δελφίνια, είναι ίσως το πιο σπάνιο είδος στις ελληνικές θάλασσες. H κοινή του ονομασία είναι φώκαινα ή φαλιανός. Eίναι ένα μικρό κήτος, αλλά αποτελεί για τους ειδικούς επιστήμονες «ένα μυστήριο των ελληνικών θαλασσών» που ζητάει απαντήσεις… Mέχρι το 1999-

Share